Evil

Een terugkerende discussie in therapie is: “Bestaan er slechte (evil) mensen?” 

Cliënten stellen me dikwijls die vraag en ik ben steeds benieuwd naar hun mening. De meesten zijn er heilig van overtuigd: “evil exists!” en ik kan het begrijpen. Ze zijn zo kwaad, teleurgesteld en nog vol angst, wrok en schaamte over wat hen is overkomen, dat ze het vertrouwen kwijt zijn. Echter jammer is dat hen veel wordt ontnomen door net vast te zitten in dit proces. Erger. Uiteindelijk worden ze net zoals wiens handelen ze verafschuwen…


Ik taxeer mensen eveneens, maar op een andere manier. Ik identificeer hen niet als goed of slecht, maar eerder welk gedrag mag worden verwacht, waarom en hoe. Ik zie hun inherente kwaliteiten en kan van bij aanvang voorspellen hoe iemand zal handelen, al is het jaren nadien… En toch ben ik bijzonder open en schenk snel mijn vertrouwen. Meer dan de gemiddelde mens.  Een beetje dom, lijkt het; weten waar ‘gevaar’ schuilt en het dan (deels) negeren… Als je over die wetenschap beschikt, zou je die toch gebruiken om negatieve gevolgen voor jezelf te vermijden? Alsof ik dan de weg open naar: “zie je wel” en nadien kan balken in een ambivalent ego-strelende slachtofferrol.

Maar dat is het niet. Er zijn verschillende redenen waarom ik het doe en ik geloof nog steeds dat het mijn leven mooier maakt. Om te starten ben ik al vreselijk nieuwsgierig en leer graag van mensen. Ik wil hun verhaal en interesses kennen, hun motivatie begrijpen –waarom?-, hen opnieuw vertrouwen geven en zo hun talenten positief ontwikkelen, uitwisselen of samen iets opbouwen. Dat geeft me levensenergie. En dus probeer ik te creëren wat ervoor nodig is: een ontvankelijke omgeving. Want zeker is, mensen kunnen positief verrassen! En dat wil ik niet missen… 

Belangrijker nog is dat ikzelf een omgeving wil, waarin ik de kans krijg mezelf te zijn, met eveneens al mijn gebreken, falen, angsten en verdriet. Ik weiger een leven waarin ik over mijn schouder dien te kijken of berekend  te denken. Of controle of manipulatie dien uit te oefenen om vast te houden.  Ik wil het beste van mezelf én van anderen, met authentiek geven en ontvangen. En dat doe ik met begrip, vertrouwen en kwetsbaarheid. En daarvoor neem ik risico’s… 

Word ik dan net niet méér teleurgesteld?

Absoluuut! En ik laat meer toe dan de norm. Bij menselijke relaties hoort immers gekwetst worden,… hoewel ik dikwijls weet wat ik kan verwachten. Vertrouwen geven is daarin de enige kans op verbinding. En ook ik kwets af en toe, al is het niet mijn intentie –ik ben niet perfect, weet het ook niet altijd of heb het fout begrepen -.

Er zijn echter drie redenen waarom het kan en het de moeite waard is:

Als volwassene, met alle kennis en ervaring, kan je die pijn vandaag aan. Hoewel ikzelf nog verrast kan zijn van de diepe emotionele inslag, weet ik dat deze wonden genezen en ik opnieuw een gezonde en gelukkige situatie kan creëren. 

Die veerkracht is beschikbaar, omdat deze instelling je uiteindelijk voorziet in een ondersteunende omgeving met open en eerlijke relaties. Dit verhoogt het onderlinge vertrouwen, begrip en tolerantie en vermindert de kans te worden gekwetst. 

Bovenal geeft het mensen de vrijheid om in authenticiteit voor elkaar te kiezen en te werken aan accepterende, diepe relaties die groei en herstel stimuleren. Maar ook om afstand te nemen bij misbruik of laaghartig gedrag … En ondanks mijn begrip –waarom?- (informatie), is het dan aan de ander om waarden en prioriteiten te bekijken, vertrouwen te winnen en relaties terug open en fair te benaderen (communicatie) (*)

Ik merk, hoe ouder ik word, hoe gemakkelijker het gaat en hoe meer innerlijke vrijheid dit geeft. Ik krijg immers op relatief korte termijn het beste van mensen te zien… en ik kies alleen daarvoor! 

https://i0.wp.com/www.brainctr.be/wp-content/uploads/2017/07/evil.png?resize=200%2C255&ssl=1


(*) Om de intentie van mensen te kennen, is het belangrijk voldoende informatie te hebben (cfr. begrip). Het merendeel van wat mensen doen is niet ‘evil’, maar berust op een misverstand, op een andere interpretatie van gedrag of kent een ‘pijnlijke’ reden, waar in de meeste gevallen aan kan worden tegemoet gekomen. Het vraagt een ruime geest…

BrainCTR kan daarbij helpen.

Gepost op 10 juli 2017 in Brain bursts

Deel dit bericht

Over de auteur

Hannelore van BrainCTR

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top